Van alles en nog wat en feestje

Allereerst even melden dat het goed met mij gaat.
De pijn wordt steeds minder en het vocht neemt af. Nog twee weekjes rustig aan en dan mag ik voorzichtig aan weer aan het werk.
Dinsdag ga ik even gezellig een bakkie drinken op het werk en (als het aan mij ligt) afspraken maken voor over twee weken.

Gisteren hadden we een etentje van mijn pa & ma, zij zijn deze maand 35 jaar getrouwd en hebben dit gevierd met familie en vrienden. Dat was gezellig & lekker....

En dan hebben we lieve, kleine Tommy nog; het kleine kereltje is ziek geweest afgelopen week. De halve familie in rep en roer, allemaal zorgen en hopen dat het kereltje er weer bovenop zou komen. En dat lijkt nu het geval te zijn, als ik mijn ouders mag geloven sjeest hij weer als een hooligan door de kamer, hij eet weer en ... spuugt niet.

Tommie

Mijn ouders hebben vandaag hun hondje gehaald.

De kleine jongeman is op 15 september geboren en moet

gaan luisteren naar de naar Tommie.

Is het niet een schatje?

Ik hoorde net van mijn ma dat hij hun huis al ingewijd heeft

maar dat hij zich tijdens de autorit naar huis (toch een uur rijden)

prima gedragen heeft.

Mijn ouders hebben nu nog visite, mijn broer en zijn gezin willen het

nieuwe lid van de familie natuurlijk ook even bekijken.

Maar hopelijk krijgt Tommie daarna een beetje rust want het is een

drukke en wilde dag voor het mannetje.

En ik ga aankomende week weer even langs om

hem te knuffelen.

Operatiebroeder Marc?

Oooohhh, wat zat de hechting van de drain irritant en pijnlijk te zijn.
Nu was de drainproductie ook nagenoeg nihil de afgelopen dagen dus ik had vandaag de huisarts mogen bellen om de drain eruit te laten halen.
Volgend probleempje; huisarts op vakantie en zijn vervanger ken ik niet.
Nu heeft Marc al eerder hechtingen verwijderd (na een schouderoperatie) dus ik had gisteren besloten te vragen of hij als-je-blieft de hechting wilde verwijderen.
En toen we toch bezig waren heb ik hem maar gelijk gevraagd om de drain er helemaal uit te halen. En dat heeft mijn held gedaan. Ik heb hem stap voor stap vertelt wat hij moest doen en hij heeft mijn instructies keurig opgevolgd.
Mocht hij de bouwwereld ooit zat worden dan zie ik een zonnige toekomst voor hem in de gezondheidszorg.
Dus afgelopen nacht heb ik heerlijk zonder snoertjes geslapen.

Klaar...

Vrijdag stond ik weer op het operatieprogramma van het Antoni van Leeuwenhoek en ik ben blij om te melden dat het achter de rug en dat het allemaal goed gegaan is.
Ooohhh, wat zag ik er weer tegen op. Ik was niet zo zeer bang voor de operatie maar ik heb een gruwelijke hekel aan wakker worden uit de narcose. Mijn hoofd draait dan vaak op volle toeren (en het zijn geen 'happy thoughts') maar ik kan mijn ogen niet openhouden en ook mijn lijf slaapt nog. En ondertussen spoken de gedachten maar door... Niet fijn, dus.
En ik maakte me ook wel zorgen over mijn arm na de operatie maar tot op heden gedraagt mijn arm zich voorbeeldig.
Tijdens de operatie hebben ze de tissue expander (soort waterzak die ze in de weken na de operatie van januari geleidelijk gevuld hebben) verwijderd, weefsel wat de tissue expander in kapselde verwijderd en ze hebben getracht een wat natuurlijkere vorm aan de borst te geven.
En het resultaat is .... bijzonder!
Ze 'hangen' de prothese met hechtingen 'op' aan het borstvlies (inderdaad AUW!) en deze hechtingen schieten na een week of zes los en dan kan de boel gaan 'hangen'.
Klinkt allemaal weer fraai, nietwaar?
Maar in januari is het helemaal goed gekomen met de rechter borst dus waarom nu niet?

Vrijdagavond mocht ik gelukkig weer naar huis en heb 's nachts heerlijk op onze enorme bank doorgebracht samen met wat drinken, I-pod, TV e.d.
Zo kon Marc rustig slapen en ik heerlijk mijn gang gaan en lekker woelen.
Inmiddels zijn we alweer een paar dagen verder en gaat het wel beter. Ik was na de laatste operatie (gelukkig) vergeten hoe pijnlijk het is (die hechtingen een je borstvlies) maar dat is weer helemaal terug. Ook steekt er ergens halverwege mijn zij nog een drain uit dus ik sleep mijn potje braaf mee achter mij gaan. Ik hoopte dat hij er morgen uit zou mogen maar hij heeft vannacht helaas te veel gelopen dus nu donderdag op zijn vroegst.
Ook mag ik zes weken mijn linker arm niet te veel gebruiken (tillen, trekken, duwen is uit den boze) om de prothese goed te laten hechten. Als ik toch te enthousiast word, zou de prothese kunnen verschuiven en een borst op je buik, in je nek of op de rug lijkt me niet echt handig dus ik ga me inhouden en me netjes aan de regels houden. Dat betekent overigens ook dat ik niet mag autorijden en/of fietsen de komende twee weken en dat is dus wel een beetje saai....
Daarom had ik zo graag een puppy gewild vanaf nu. Een heerlijk bolletje bol die me gezelschap houdt de komende weken.
Ik ga weer even liggen, zucht.

Vakantie weer voorbij...

De vakantie is weer voorbij (zucht!). Marc & ik zijn weer aan het werk. Ik kijk met gemengde gevoelens terug naar de vakantie. We hebben namelijk niet alleen samen vakantie gevierd maar we zijn stevig vergezeld door allerhande bacteriën en virussen.
Tja, we zijn allebei ziek geweest.
Van het zeilen dat we de eerste anderhalve week wilde gaan doen is weinig terecht gekomen, dat is een weekendje geworden. Maar in dat weekendje zijn we wel met de boot naar Ermelo geweest! (Even voor de duidelijkheid, wij wonen in Ermelo en de boot ligt in Lelystad)
Het was heerlijk weer die week (en gelukkig het weekend ook nog) dus het was wel jammer dat we daar niet meer van hebben kunnen genieten.
Ook zijn we nog een weekje naar New York geweest. Wat een enorme, overweldigende, grote en bijzondere stad is dat.
Daar ben ik helaas ook weer ziek geworden. Ggrr, gelukkig hadden we veel paracetamolletjes mee om de koorts te onderdrukken en zo hebben we toch nog het nodige gezien van The Big Apple.
Hoewel ik absoluut genoten heb van alles wat we daar gezien, gegeten, bewonderd en verwonderd hebben, heb ik niet mijn hart verloren aan NY.
Ik vond de mensen in NY minder vriendelijk dan ik gewend was in de USA, de stress in NY is groot bij de mensen, ik vond dat er opvallend veel gerookt werd, de hysterie (en getoeter) in het verkeer is enorm en het stonk er!
Wij logeerde in een prima hotel in New Jersey bij Newark Pennstation en daar vond ik het tussen het hotel en NY helemaal een oude bende. Wat wel grappig is, is dat wat ik een oude bende noem, de Amerikanen 'historical' noemde.
Maar er is zeker veel te zien in NY en een indrukwekkende stad is het zeker.
Sinds donderdag zijn we weer terug in ons kikkerlandje, en sinds maandag weer aan het werk.
That's life!

Volgende week vrijdag (de 16e) ga ik trouwens weer onder het mes. Dan gaat mijn tissue expander eruit en krijg ik de prothese. Altijd weer spannend...

Fijne vakantie?

Eindelijk na de hele zomer gewerkt te hebben, hebben Marc & ik dan nu vakantie.
En hoe brengen wij de vakantie tot op heden door?
Op de bank en op bed; hoestend, proestend, snotterend, kreunend, steunend, schor en hees.
Tja, het is bere-gezellig in huize Bommel met al onze bacteriën/virussen.
Ach, we klagen niet, we gaan ons vanzelf beter voelen en dan gaan we met volle teugen genieten.

Goedgekeurd

Ik ben weer voor een half jaar gekeurd!
En de radioloog was zeer tevreden over de reconstructie. Volgens haar was er redelijk veel controversie over bestraalde huid oprekken met een tissue expander maar bij mij zit er er heel mooi uit. Ik hoop dat het er met de blijvende prothese tzt ook zo mooi uit blijft zien.

Niet ziek maar ook niet helemaal fit

Zou het komen omdat we bijna vakantie hebben? Of omdat ik morgen mijn halfjaarlijkse APK heb? Of zou er toch een griepje onder de leden sluimeren?
Ik ben niet ziek, hoor. Maar ook niet helemaal lekker!
Gewoon moe, veel slapen, soms keelpijn en beetje hoofdpijn, dan weer ff een paar uurtje koorts.
Ik heb wel gewerkt de afgelopen weken maar vooral mijn sociale leven heeft er onder te lijden gehad, ik heb de nodige afspraken moeten afzeggen (Sorry, meiden!).
Maar de vakantie lonkt.... En de laatste loodjes wegen zwaar zoals gewoonlijk.

Morgen ga ik ook naar de bioresonatietherapeute om hopelijk de honden-wens toch in vervulling te laten gaan.
Ik ben benieuwd, positief en ga me laten verrassen.

Clean Eagle

Vrijdag hebben Marc, mijn vader (en ik ook een klein beetje) de boot gesopt en in de was gezet.
Ze ligt momenteel in Stavoren bij Nautisch Kwartier zodat er wat reparatie en werkzaamheden plaats kunnen vinden. Ze staat daar momenteel op de kant dus daar hebben we gebruik gemaakt dat is toch makkelijker soppen dan wanneer ze in het water ligt.
Daar zijn wel wat foto's van maar die zal ik morgen even plaatsen want Marc heeft de camera vandaag mee.

Ook ben ik gisteren bij de huisarts geweest o.a. met mijn hondenverhaal en zijn advies is om te kijken naar hondenrassen waarvan bekend is dat ze niet tot nauwelijks allergieën geven. Met pillen zou je het redelijk onder controle krijgen maar ik ben fors allergisch (volgens de allergietest) en zou dus nooit een pilletje over kunnen slaan en het zou kunnen dat mijn allergie er na een paar jaar ineens doorheen breekt. We gaan er natuurlijk vanuit dat ons hondje een jaar of 15 oud zou worden en het lijkt me vreselijk om de hond alsnog na een paar jaar weg te moeten doen!
Dus ik speur nog even verder maar het hondje lijkt alleen maar verder weg te gaan dan dichterbij te komen...

Verder heb ik een dikke(re) en pijnlijke arm en ben ik moe! Heb ook zoveel gewerkt de afgelopen weken dat ik eigenlijk niet meer kan. Gisteren heb ik me dan ook eindelijk ziek gemeld vanwege mijn pijnlijke arm en ik geniet zo van de rust en het even niets hoeven te moeten doen.
Ik slaap vreselijk veel en voel nu pas echt hoe moe ik ben.

Beagle II

Ik ben maandag bij de fokker geweest en heb daar heerlijk geknuffeld en gespeeld met een aantal Beagles en dat was LEUK!
Wat een heerlijk stelletje uitgelaten, vrolijke, energieke honden heb ik daar gezien
Ik heb samen met de mevrouw buiten gezeten en na een uurtje ben ik weer naar huis gegaan en helaas .... ik ben wel allergisch voor dit ras!
Dikke ogen, piepende ademhaling, rode en gezwollen huidstriemen (daar waar ze gekrabbeld hadden) en een loopneus. Zo jammer.
Maar ik heb het nog niet opgegeven, ik ga maandag naar de huisarts om te bespreken of er iets aan te doen valt. Pillen, injecties, accupunctuur, alles is bespreekbaar dus als iemand suggesties heeft dan hou ik me van harte aanbevolen!